Τα 8 τρις ευρώ

Τα “paradise paper” είναι κεφάλαια που βρίσκονταν «καλυμμένα» στη Μάλτα , στις Βερμούδες και άλλα εξωτικά νησιά ‘φορολογικούς παραδείσους» πληρώνοντας φόρους της τάξης 0,5-1%.

Αντίστοιχα οι φόροι στις χώρες που διαβιούν οι κάτοχοι τους ή έχουν έδρα οι εταιρείες που αναφέρονται είναι δεκάδες φόρες πολλαπλάσιοι. Οι λίστες αυτές που ήρθαν τα τελευταία 24ωρα στη δημοσιότητα περιγράφουν συνολικά ένα ποσό κατ΄ εκτίμηση της διεθνούς ένωσης ερευνητών δημοσιογράφων που τις εντόπισαν, που αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 8 τρις ευρώ.

Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι το ποσό αυτό είναι θεαματικά υποπολλαπλάσιο της περιουσίας που εκτιμάται από προηγούμενες μελέτες διεθνών τραπεζών και οικονομικών οργανισμών ότι κατέχει μόλις το 10% των κατοίκων του πλανήτη. Αυτό το ποσό κινητής και ακίνητης περιουσίας των ελάχιστων υπερβαίνει στο σύνολο του τα 240 τρις δολάρια . Το υπόλοιπο 90% του πληθυσμού του πλανήτη , σε βάση ανισομέρειας, μοιράζεται μόλις το υπόλοιπο 10% του παγκόσμιου πλούτου.

Υπάρχει μια πολύ εύλογη ερώτηση. Πως είναι δυνατόν το ισχυρότατο παγκόσμιο σύστημα των πλουσίων και ισχυρών του κόσμου, να επιτρέπει διαδικασίες όπως αυτή της αποκάλυψης και τελικά «απορρύθμισης» των διεθνών φορολογικών παραδείσων;

Η απάντηση είναι αρκετά εύλογη. Είναι η ελάχιστη θυσία για να συνεχίσει το σύστημα, ένα πλέγμα ιδεών-θεσμών- νόμων να υφίσταται. Οι αποκαλύψεις και τελικά η φορολόγηση κάποιων ποσών λειτουργούν όπως η «βαλβίδα» της χύτρας. Να φύγει ατμός ώστε να μην προκληθεί έκρηξη. Επί της ουσίας τα ποσά που αποκαλύπτονται επιστρέφουν στην παραγωγική διαδικασία. Γιατί οι «φορολογικοί παράδεισοι» την τελευταία δεκαετία λειτουργούν ως «πάρκινγκ» κεφαλαίων.

Ταυτόχρονα ολόκληρο το σύστημα κεφαλαιοποίησης της «παγκοσμιοποίησης» είναι ανορθολογικό και καθόλου λειτουργικό. Η εποχή που ξεκίνησε από την απελευθέρωση του δολαρίου από τον κανόνα του χρυσού και συνεχίσθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου με την εγκαθίδρυση των άυλων τίτλων , την κατάργηση των δασμών και την υπέρβαση των εθνικών συνόρων κατέληξε στο χάος.

Η παγκόσμια οικονομία έχει πάψει να έχει προοπτική αφού συνίσταται από χρεοκοπημένα κράτη και κυβερνήσεις, πτωχοποίηση της μέσης τάξης των καταναλωτών , αντιπαραγωγική υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε ελάχιστους ( πρόσωπα και εταιρείες).

Αναζητείται λοιπόν χρόνος και διέξοδος…

Τελευταια απο OPINION

Συριζο-σουρεαλ-ανελ…

Του Χάρη Παυλίδη  Οδεύοντας προς τις πάσης φύσεως εκλογικές αναμετρήσεις του ερχόμενου
Πηγαινε στην Αρχη