Έξι χρόνια τηλεοπτικής απουσίας ήταν μάλλον υπερβολικά πολλά για την πιο φασαριόζικη και ταυτόχρονα αυθεντική οικογένεια της ελληνικής μυθοπλασίας. Οι Χαμπέοι και οι Τριαντάφυλλοι επιστρέφουν στις οθόνες μας, έτοιμοι να επιβεβαιώσουν εκείνο το παλιό, φθαρμένο αλλά τόσο αληθινό απόφθεγμα: τα σόγια δεν αλλάζουν ποτέ, απλώς γερνάνε ή, στην περίπτωσή τους, μεγαλώνουν και γίνονται ακόμα πιο απολαυστικά χαοτικά. Το γνωστό χάσμα ανάμεσα στην πρωτεύουσα και τη συμπρωτεύουσα ζει και βασιλεύει, κουβαλώντας μαζί του τους γλυκύτατους καβγάδες, τις παρεξηγήσεις ρουτίνας και εκείνες τις σπάνιες, αναπάντεχες σκηνές οικογενειακής θαλπωρής που σε κάνουν να ξεχνάς την όποια τρέλα.
Σε αυτή την έκτη πλέον σεζόν, η κατάσταση μοιάζει να έχει σοβαρέψει, αν και η λέξη «σοβαρότητα» σπάνια ταιριάζει σε αυτούς τους χαρακτήρες. Ο Σάββας έχει βάλει στο μάτι την καρέκλα του διευθυντή στην τράπεζα, την ώρα που η Λυδία ψάχνει απεγνωσμένα το πολυπόθητο βόλεμα στο δημόσιο. Στο άλλο μέτωπο, η Αλεξάνδρα με την Αντωνία συνεχίζουν να κάνουν τον βίο αβίωτο κάτω από την ίδια στέγη, αναγκάζοντας τον Κωνσταντίνο να παίζει μονίμως τον κυανόκρανο για να μην έχουμε θύματα.
Ο Μενέλαος, αν και τυπικά συνταξιούχος, δεν λέει να χωνέψει την αποχή από την ιατρική και ψάχνει αφορμή να πιάσει ξανά νυστέρι, έστω για μια λαπαροσκοπική έτσι για το γαμώτο. Απέναντι, ο Βαγγέλης περνάει ζόρια βλέποντας τα χασάπικά του να βάζουν λουκέτο το ένα μετά το άλλο. Ποιος καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά; Η Χαρούλα, προφανώς, με τα ταψιά της σε μόνιμη ετοιμότητα για να σώσει ό,τι σώζεται μέσω του φαγητού. Όσο για τη νέα γενιά, η Σάντρα και η Χαρά ενηλικιώθηκαν, φοιτούν, ερωτεύονται και μπλέκουν σε νέες περιπέτειες, ενώ τα μικρά ξαδέρφια, ο Βαγγελάκης και ο Σπυράκος, παρόλη τη χαώδη διαφορά χαρακτήρων, παραδόξως λειτουργούν ως οι μόνοι που καταφέρνουν να βάλουν μια κάποια τάξη στο τρελοκομείο.
Και μέσα σε όλο αυτό τον κακό χαμό, το απόλυτο σεναριακό twist: η Μπέλα, η άβουλη και ονειροπαρμένη Μπέλα, γνωρίζει την απόλυτη καταξίωση και βρίσκεται να γυρίζει την πρώτη της ταινία στο Χόλιγουντ.
Μιας και πιάσαμε όμως το Χόλιγουντ και το Λος Άντζελες, ενώ η Μπέλα προσπαθεί να κατακτήσει την αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία, η Πόλη των Αγγέλων φιλοξενεί αυτή τη στιγμή τα γυρίσματα μιας εντελώς διαφορετικής, αλλά εξίσου πολυαναμενόμενης τηλεοπτικής επιστροφής. Το δράμα ενηλικίωσης Forever βάζει μπρος για τη δεύτερη σεζόν του και οι κάμερες γράφουν ξανά.
Την τελευταία φορά που είδαμε το νεαρό ζευγάρι της σειράς, βρίσκονταν κυριολεκτικά σε ένα υπαρξιακό και γεωγραφικό σταυροδρόμι, φωτισμένο από τις νέον επιγραφές της πόλης. Η Keisha (Lovie Simone) ετοίμαζε βαλίτσες για το Πανεπιστήμιο Howard κυνηγώντας φιλοδοξίες ετών, κι ο Justin (Michael Cooper Jr.) έκανε τα πρώτα του ουσιαστικά βήματα στη σκληρή μουσική βιομηχανία του L.A. Εκείνο το τελευταίο φιλί στο μέτωπο ήταν η αποδοχή πως οι δρόμοι τους, προς το παρόν, χώριζαν.
Τώρα, το σενάριο κάνει ένα χρονικό άλμα. Τα νέα επεισόδια μας μεταφέρουν μερικά χρόνια μετά το φινάλε της πρώτης σεζόν. Η Keisha και ο Justin προσπαθούν να βρουν τα πατήματά τους στις ανεξάρτητες ζωές τους, παλεύοντας με τα βαριά ερωτήματα του τι έπεται μετά. Και κάπου εκεί, μια απρόσμενη επανασύνδεση έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα. Όπως το θέτει πολύ εύστοχα η δημιουργός και showrunner της σειράς, Mara Brock Akil, όταν φτάνεις στο κατώφλι της ενήλικης ζωής και κοιτάς το χάος κατάματα, οι άνθρωποι που ενστικτωδώς αναζητάς είναι οι αληθινοί σου. Εκείνοι οι δικοί σου άνθρωποι. Σε αυτή τη φάση, κάθε απόφαση φαντάζει τελεσίδικη και απόλυτη. Ο πυρήνας του δεύτερου κύκλου σκαλίζει ακριβώς αυτό το συναίσθημα, εξερευνώντας αν το «για πάντα» είναι όντως τόσο οριστικό, εστιάζοντας αυτή τη φορά στη δυναμική της βαθιάς φιλίας.
Σε αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας, οι πρωταγωνιστές δεν θα είναι μόνοι. Το καστ εμπλουτίζεται με φρέσκα πρόσωπα, καθώς η Malaika Guttoh μπαίνει στο βασικό team αναλαμβάνοντας τον ρόλο της Ameena. Δίπλα της, ο Avery Wills Jr. στον ρόλο του Jaden και ο Tre McBride ως Elijah αναλαμβάνουν επαναλαμβανόμενους χαρακτήρες που θα περιπλέξουν την πλοκή. Οι σταθερές αξίες φυσικά παραμένουν: η Karen Pittman (Dawn), ο Wood Harris (Eric) και η Xosha Roquemore (Shelly) επιστρέφουν κανονικά στις θέσεις τους.
Και επειδή μια σειρά με φόντο τη μουσική σκηνή του L.A. δεν νοείται χωρίς το κατάλληλο soundtrack, το Netflix επιστράτευσε βαρύ πυροβολικό. Ο βραβευμένος με Grammy Khris Riddick-Tynes αναλαμβάνει καθήκοντα executive music producer, με τον Kier Lehman να παραμένει στο πόστο του music supervisor και τους Until Tomorrow να συνεχίζουν να υπογράφουν τις πρωτότυπες συνθέσεις που ντύνουν την ιστορία.
Δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μία, τα κυριακάτικα τραπέζια με τα παστίτσια και την απόλυτη ελληνική οικειότητα που σε πνίγει, και από την άλλη, οι λεωφόροι της Καλιφόρνια και οι αγωνίες μιας γενιάς που ψάχνει τον δρόμο της. Ίσως τελικά η μυθοπλασία που επιλέγουμε να καταναλώσουμε να μην είναι τίποτα άλλο παρά οι διαφορετικές όψεις της δικής μας ανάγκης να ανήκουμε κάπου, είτε αυτό είναι ένα ασφυκτικά γεμάτο σαλόνι με θείες που φωνάζουν, είτε ένα ημιφωτισμένο στούντιο ηχογράφησης στην άλλη άκρη του κόσμου.